![]() Algemene informatie Luxor en omgeving
Nergens anders ter wereld heeft de geschiedenis zo’n enorme erfenis van oudheidkundige schatten geschonken als in Luxor, het vroegere Thebe. De plaats is in feite een gigantisch openlucht museum. Om alle bezienswaardigheden te zien heb je aan een volle week nog niet genoeg. De stad wordt al honderden jaren door reizigers bezocht. Al in de oudheid werden de graftombes van de farao's op de westoever door Grieken en Romeinen bezocht. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de 150.000 inwoners behoorlijk ingespeeld zijn op het toerisme, dat de voornaamste inkomstenbron van Luxor is. De GeschiedenisLuxor is de 'nieuwe' naam van het oude Thebe, en gebouwd op de overblijfselen van de vroegere hoofdstad van het oude Egyptische rijk. Tijdens het hoogtepunt van Thebe's welvaart en macht (van 1570 tot 1090 v.Chr.) zetelden er de farao's van het Egyptische rijk. De stad had toen maar liefst één miljoen inwoners en de bouwactiviteiten waren enorm. Na iedere overwinning werden hier nieuwe tempels opgericht en Homerus beschreef Thebe als 'De Stad met de honderd poorten'. Ten tijde van de Arabische veroveringen kreeg de stad haar huidige naam. De Arabieren noemden haar 'stad van kastelen', in het Arabisch Aloksor. De West en Oost oever In het oude Egypte
werd de westoever van
de Nijl
gezien als 'Amenti',
het
dodenrijk, en de oost oever als het rijk der levenden. De zon
stierf in het westen, om na een nachtelijke reis herboren te
worden in het oosten. De bezienswaardigheden op de Westoever In de valleien van het Thebaanse gebergte op de westoever bij Luxor ligt de meest bezienswaardige van alle Egyptische dodensteden. In de vallei der koningen en der koninginnen bevinden zich talrijke schitterende graven, waaronder die van Toetanchamon. Andere bezienswaardigheden zijn de grote dodentempel van Ramses II, (Ramesseum) de tempel van Hatsjepsoet, het dal der kunstenaars en de kolossen van Memnon. Het Dal der Koningen De westoever van Luxor was de necropool van het oude Thebe. Na de periode van
de piramides zijn de oude Egyptenaren
overgegaan tot het begraven in graftombes in deze enorme dodenstad. De
Egyptenaren zagen de westoever van de Nijl als het
rijk der doden, aangezien hier de zon ondergaat. Door zich hier te laten
begraven hadden ze het idee iedere dag bij
zonsopkomst in het oosten herboren te worden. Het gebied wordt daarom in diverse
oude teksten 'het prachtige westen' genoemd.
Misschien zagen de farao's de spitse heuvels van het gebergte als natuurlijke
piramides. In het dal der koningen (Biban el-
Moeloek) liggen 65 graftombes, waarvan er 25 van farao's zijn. De overige graven
behoren toe aan hoge hoffunctionarissen.
Alle graven stammen uit het Nieuwe Rijk (18e en 20e dynastie). Vrijwel elk graf
was al ten tijde van de 21ste dynastie
geplunderd. De farao's uit die periode hebben de koningsmummies op andere
plaatsen in veiligheid gebracht. Tot de mooiste
graven behoren de tombes van Ramses VI (KV. 9), Seti I (KV. 17) en
Thoetmoses III
(KV. 34). Het beroemdste graf is natuurlijk
dat van
Toetanchamon.
Een bezoek aan de graftombes is het hoogtepunt van een verblijf in Luxor. Voor
een graftombe bevindt zich meestal een
plattegrond met een beschrijving. In de graftombes daal je een aantal meters
onder de grond af. De mysterieuze wand en
plafondschilderingen, reliëfs en zuilengangen zijn adembenemend. De kleurrijke
afbeeldingen in sommige graven, waarop vooral
het oude Egyptische idee over het leven na de dood weergegeven wordt, zijn vaak
nog puntgaaf. In sommige tombes ligt nog een
stenen sarcofaag, maar de mummies uit de graven zijn naar het Egyptisch Museum
in Caïro
overgebracht. Af en toe wordt er een
grafkamer gesloten voor het publiek, wanneer er archeologisch onderzoek gaande
is. Dit 104 meter lange graf ligt boven het graf van Toetanchamon. Het is door
geleerden van Napoleon herontdekt. Bijzonder
compleet, en daardoor zeer zeldzaam zijn de afbeeldingen uit het 'Poortenboek'.
Achterin het graf zijn voorstellingen te zien
uit het 'Dodenboek'. In de grote grafkamer is naast het restant van de
mummiekist een gedetailleerde afbeelding te zien van
de geboorte van de zon. Deze tombe is het meest complexe van de vallei. Via een groot aantal trappen en
lange gangen bereik je de grafkamer. De
trappen en gangen achterin de tombe hebben afbeeldingen van het 'openen van de
mond' , een ceremonie waardoor de ziel weer in
de mummie kon terugkeren. Ook in deze tombe is het grafgewelf versierd met
sterrenbeeldende tombe van Amenophis (KV. 35)Bij het graf van Amenophis II is goed te zien hoe getracht is grafroof te
voorkomen. Zowel de houten brug over een diepe
valkuil en het het schijngraf hebben niet kunnen voorkomen dat de tombe
geplunderd is. Via een bocht in de gang bij het
schijngraf kom je in de grote grafkamer met de lege granieten sarcofaag. Het
blauwe gewelf wordt gesteund door zes pilaren, Vanwege de spectaculaire ontdekking door
Howard Carter
is de tombe van Toetanchamon dé toeristische trekpleister van het
dal der koningen. Op 28 november 1922 hebben Carter, Lord Carnarvon, zijn dochter
Lady Evelyn en Arthur Callender het graf
voor de eerste maal betreden. Er waren in tegenstelling tot de graven van andere
Egyptische farao's nog geen grafrovers in de
tombe geweest. De kleine tombe is niet bijzonder indrukwekkend, en geeft de
indruk van een haastig opgezette en wat
onverschillige begrafenis. De decoraties in de tombe zijn zeer eenvoudig in
vergelijking tot de andere tombes in de vallei.
De buitengewone rijkdom aan voorwerpen die Carter echter in de tombe van de
onbetekenende kind-farao aantrof, geven een idee
van de onvoorstelbare hoeveelheid kostbaarheden die moeten zijn meegegeven aan
machtige farao's als Seti I of
Ramses II.
Toetanchamon regeerde van 1333 tot 1324 v.Chr. Op zijn negende werd hij tot
farao gekroond, en op 18-jarige leeftijd is hij
plotseling gestorven. Het graf was oorspronkelijk niet voor hem, maar voor zijn
adviseur Eje. In de grafkamer staat de open
sarcofaag waarin Toetanchamon's mummie lag. De gouden kisten om de sarcofaag
liggen nu in het museum in Cairo, en vulden de
kamer tot het plafond. In plaats van de gebruikelijke houten tralies werd de
kamer oorspronkelijk afgescheiden door een muur,
waarvoor twee levensgrote zwarte beelden van de farao over de dode waakten. In een zijdal van het dal der koningen ligt de 'Plaats van Schoonheid' met de graven van de koninginnen, prinsen en prinsessen. De meeste graven zijn aan het begin van de vorige eeuw herontdekt. Hier ligt onder andere het in 1904 ontdekte graf van Nefertari, de vrouw van Ramses II (nr. 66), het graf van de koningin Titi (nr. 52), het graf van Amenherchopsjef, de zoon van Ramses III (nr. 55). De 80 tombes die hier gevonden zijn, zijn een stuk eenvoudiger dan de graven van de koningen. Sommige verkeren in zeer slechte staat. Ze dateren voor het overgrote deel uit de Ramessidische periode.
De tempel van Hatsjepsoet De terrassentempel van Hatsjepsoet in het dal van Deir el Bahari is een van de meest bijzondere monumenten van het oude Egypte. De tempel ligt prachtig tegen een steile rotswand van het oostelijke Thebaanse gebergte, waarin het gedeeltelijk is uitgehakt. Hij werd hier gebouwd door deze beroemde faraokoningin ter ere van de godin Hathor. Voor het allerheiligste, dat in de rots is uitgehouwen, bevinden zich drie gigantische terrassen. Het laagste terras was vroeger het voorhof met bloeiende planten en bomen. De wanden van de tempel zijn met reliëfs van diverse taferelen versierd. Helaas hebben na Hatsjepsoet's dood nogal wat vandalen haar tempel bezocht. De ergste vernielingen zijn vermoedelijk uit pure nijd door Thoetmosis III, de neef en opvolger van Hatsjepsoet, aangebracht. Omdat hij 20 jaar op zijn troonsbestijging had moeten wachten, bedekte of vernietigde hij direct na zijn haar dood overal haar naam en beeltenissen. Later vernielden de eerste Christenen, die de tempel als klooster gebruikten, alle heidense afbeeldingen. In de hellingen van Deir el Bahari liggen een groot aantal graven uit het Middenrijk.
Deir el Medina
Ramesseum - de dodentempel van Ramses II
Medinet Haboe - de dodentempel van Ramses III De kolossen van Memnon
|